نمیدانی چه لذتی دارد گاه خدایی داشته باشی به وسعت دستانی که هیچ گاه از آسمان خالی باز نمی گردند...














روزی خواهد رسید که تمام اندوخته های خود را
جا خواهیم گذاشت
وسبکبار از تمام دغدغه ها راهی جهانی خواهیم شد
که قضاوت تنها بر معرفت و ایمان ماست
و نه بر انروخته های زمینی مان...
دیر یا زود باید گذاشت و گذشت
آرامش قلبت را فدای غم گذران دنیا مکن...