حضرت علی (ع) در یکی از دعا های خویش می گوید :

خداوندا تو با آنان که به تو عشق می ورزند ، بیش از دیگران انس می گیری و برای اصلاح کار آنان که بر تو توکّل میکنند از خودشان آماده تری ، اسرار ایشان را می دانی و بر اندیشه هایشان آگاهی و بر میزان بینش آنان دانایی.

رازهایشان نزد تو آشکار و دلهایشان در حسرت دیدار تو داغدار.اگر تنهایی،آنان را به وحشت اندازد،یاد تو آنان را آرام سازد و اگر مصیبت ها بر آنان فرو بارد،به تو پناه آورند و روی به درگاه تو دارند،چون می دانند سر رشته ی کارها بدست توست.

          امام سجاد (ع) در ابتدای یکی از مناجات خود،با خدا عرض می کند :

خدایا ! کیست که شیرینی دوستی با تو را چشیده باشد و غیر تو را طلب کند ؟

در ادامه می گوید :

ای آرزوی دل مشتاقان!

و ای نهایت آرمان دوستان!

دوستی تو را از تو می خواهم

و دوستی هر که تو را دوست دارد

و دوستی هر کاری که مرا به تو نزدیک می کند...