از بی دردی من

چه درد ها کشیده ای...

دردت به جان من

ای انتهای درد ها...!




نوح علیه السلام عمری بس دراز داشت ، از آن رو که نشانه ای بر دیرزیستی تو باشد.

صالح علیه السلام از میان قوم خود غایب شد ، تا آیندگان غیبت تو را باور کنند.

یوسف علیه السلام گرفتار زندان شد ، تا شریک غم تو باشد که در زندان غیبت گرفتار آمده ای.

موسی علیه السلام پنهان از دیدگان دشمن بدنیا آمد ، تا آیتی بر تولد پنهان تو باشد.

درباره مسیح علیه السلام اختلاف بسیار شد ، تا معلوم شود که اختلاف ، درباره تو دلیل بر بودن توست.

خضر علیه السلام از آن رو تا کنون زنده است تا مونس تنهایی تو باشد.

پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در پیکار با کافران شمشیر از نیام برکشید ، تا اسوه قیام خونین تو باشد.

اینک ای صاحب عصر!

ای وارث پیامبران ! ای کوبنده کافران و دشمن ستمگران!

ای خون خواه حسین (ع)!و تسلی بخش دل زهرا (س)!

با عصای موسی (ع) در دست و دم مسیحا علیه (ع) بر لب ، و

ذوالفقار علی (ع) بر کف ، و ردای رسول اکرم (ص) بر دوش ،

بشتاب که جانها به لب رسید...